Ukwah tidak pernah hilang ....

“Nanti sampai satu saat kita akan berpisah.”

“A’ah.”

“Dan saatnya semakin hampir kan?”

Sunyi. *angguk perlahan*

“Kalau saya ada masalah boleh contact awak?”

“Boleh. Dengan senang hati.” *ikhlas*

“Kalau saya geram dan nak marah orang boleh saya conteng gambar-gambar awak untuk lepaskan geram?

“Ape kes pulak gambar saya yang kena.” *jeling*

“Kalau saya makan sedap-sedap, gembira sini-sana boleh tak saya nak tag awak kat FB?”

“Motif nak bagi jeles ke?” *rolling eyes*

“Hahaha. Kalau saya nak nangis boleh tak nak pinjam bahu awak macam selalu?” *sebak*

“Boleh. Sentiasa boleh.” *tahan air mata*

“Dan kalau saya rindu awak nanti macam mana?” *crying*

“Kira bintang.” *lap air mata*

LUASKAN HATIMU

“Ape hal muka berkerut lepas tu mulut muncung sampai boleh sangkut hanger baju?”

“Ehm. Ade orang cakap aku sombong.”

“Laki ke perempuan?”

“Laki.”

“Kenal laki tu?”

“Tak sangat pun.”

“So? Kau upset?”

“Haa la!”

“Well. Kalau aku, aku lebih rela dipanggil ‘sombong’ dari asyik melayan orang tak tentu hala. Sebab aku tak suka suami aku nanti sangat galak melayan perempuan lain tak tentu hala. Aku percaya what you give, you get back.“

*pandang*

“Kenapa? Kau rasa jawapan aku klise?”

*angguk*

“But that’s the truth dear. Itu yang Allah cakap. Boleh semak surah An-Nur ayat 26.”

*sambil hulur aiskrim*

# Hey ladies! Mahalkan diri mu.